Republiek Turkije
Ankara
Republiek
783.562 km²
Turks
Moslim, Christelijk, Jodendom
Turkse Lira
Turkije heeft een oppervlakte van 783.562 km². De hoofdstad Ankara telt 5,7 miljoen inwoners en is daarmee de op een na grootste stad van Turkije; alleen Istanbul met 15 miljoen inwoners is groter. Andere steden met meer dan 1 miljoen inwoners zijn Izmir (4,3 miljoen), Bursa (3 miljoen) en Adana (1,7 miljoen).
De zomermaanden zijn in Turkije warm tot soms zeer heet. Vrijwel elk jaar komen er wel berichten uit Turkije over hittegolven met temperaturen van 40 graden en hoger. De heetste streek van Turkije is het oosten van de kust langs de Middellandse Zee.
Vooral steden als Adana en Mersin zijn erg warm, de dagtemperaturen lopen in juli en augustus gemiddeld op tot zo’n 45 graden. Ook langs de populaire kusten langs de Golf van Alanya en de Egeïsche Zee is het warm in de zomer. Vaak is het warmer dan 30 graden en ook ‘s nachts blijft het lang warm en zwoel. Alleen in het voorjaar en het late najaar kan het ‘s avonds wat sneller afkoelen. Langs de kusten in het zuiden en westen is de neerslag te vergelijken met de hoeveelheden die in ons land vallen, zo’n 600 tot 800 mm per jaar. Het verschil met Nederland is dat de hoeveelheden bij ons redelijk verdeeld zijn over het jaar en dat de Turkse kusten de meeste neerslag te verwerken krijgen in het late najaar en de winter. De zomers zijn juist weer een stuk droger zijn. Wekenlang geen regen is op een aantal plaatsen meer regel dan uitzondering in de hete zomermaanden.
In het Pontische gebergte en het Taurusgebergte komen veel unieke planten voor. Deze planten zijn beschermd en het is verboden om ze zonder toestemming mee te nemen van een vakantie. Enkele bloemen die in Nederland populair zijn geworden die hun oorsprong in de bergen van Turkije vinden, zijn de tulpen en hyacinten. In Centraal en Zuid-Turkije kunt u bananenbomen vinden. Er zijn ook veel wilde dieren, zoals bruine beren, herten, everzwijnen, wolven en hyena’s. Pas sinds een paar jaar is het houden van huisdieren populair in Turkije. De meeste honden en katten leven nog altijd op straat, hoewel ze goed worden verzorgd door omwonenden. De meeste straathonden in Turkije zijn ingeënt tegen ziektes. Dieren die in Turkije veel worden gehouden door boeren zijn schapen en geiten in het midden en in het zuiden van het land en in het noorden koeien.
In de individuele sfeer bevindt zich de Sünnet Dügünü, het besnijdenisfeest. Alle Islamitische jongens worden tussen hun zesde en twaalfde levensjaar onderworpen aan dit ritueel. In de periode dat de ingreep plaatsvindt, dragen zij een feestelijk wit (enigszins militair uitziend) uniform. Dagenlang staan zij bij “het binnentreden van de mannelijkheid” in het middelpunt van de belangstelling. De Dügün is de bruiloft en ook die is in Turkije nog veel meer van betekenis dan in Nederland. Het duurt soms vele dagen, waarbij eerst enkele avonden apart wordt gefeest door de vrouwen en de mannen. Pas op de laatste dag komen ze dan tezamen. De grote aandacht voor sociale gebeurtenissen is eveneens af te lezen aan het voorbijtrekken van grote groepen klagende vrouwen en treurende mannen bij een Cenaze Töreni (begrafenis).
Een belangrijk feest is het Suikerfeest (Seker Bayrami), dat gehouden wordt aan het eind van de vastenmaand. Er is een feestmaaltijd en men gaat op bezoek bij familie. Dit feest duurt drie dagen. Zoete lekkernijen worden in winkels en familiekring aangeboden. Het offerfeest viert men aan het eind van de bedevaart naar Mekka. Ook wie niet naar Mekka is geweest viert vier dagen feest. Na het moskeebezoek wordt op rituele wijze een lam of schaap geslacht. Het vlees wordt onder elkaar verdeeld.
Het Turks is van oorsprong een Turco-Tartaarse taal, afkomstig uit Mongolië. De huidige Turkse taal werd samengesteld uit het zogenaamde “boerenturks”, het “middenturks” en het Osmaans-turks, dat veel Arabische en Perzische woorden heeft overgenomen. Tot 1928 werd de Turkse taal in sierlijke Arabische tekens geschreven, Ataturk voerde het Latijnse schrift in, aangevuld met enkele lettertekens voor speciale Turkse klanken. Over de gehele wereld genomen wordt het Turks door ongeveer 150 miljoen mensen gesproken. In de toeristische gebieden spreken de mensen vaak ook Duits, Engels of Frans.